Nabożeństwa - Stowarzyszenie Arka Ocalenia

Przejdź do treści
Nabożeństwa przy kapliczkach
Nabożeństwo – forma modlitewnego zgromadzenia wiernych, trzeba jednak pamiętać, że liturgia, choć zajmuje centralne miejsce w życiu duchowym Kościoła, to jednak nie wyczerpuje całej jego działalności (por. KL 9). Obok oficjalnej liturgii Kościoła, istniały i wciąż istnieją różne pobożne praktyki, które przyczyniają się do rozwoju i pogłębienia życia chrześcijańskiego. Pozaliturgiczne formy pobożności najczęściej rodzą się oddolnie i wyrażają wiarę ludu chrześcijańskiego. Można je ogólnie nazwać pobożnością ludową, czyli taką, która należy do ludu oraz jest przez niego rozumiana i praktykowana. Zmiany dokonujące się w liturgii po Soborze Watykańskim II powodowały często niedocenianie i negowanie tych form wyrażania wiary i pobożności. Uważano je za relikt tego, co przed soborowe i stare, a więc także złe. Po wielu latach doświadczeń oraz refleksji teologicznych i pastoralnych tak zwana pobożność ludowa, dziś zostaje na nowo odkryta. Wyrazem tego jest dokument wydany w roku 2002 przez Kongregację ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów Dyrektorium o pobożności ludowej i liturgii.

Nabożeństwem nazywamy wspólne modlitwy, które są przejawem religijności lokalnej społeczności i wprzeciwieństwie do liturgii - nie są oficjalnymi ceremoniami Kościoła, choć mogą być odprawiane z polecenia papieża lub   miejscowego biskupa. Powinny prowadzić do lepszego przeżywania liturgii: sakramentów i sakramentaliów.

Z ,,Traktatu o Prawdziwym Nabożeństwie do Najświętszej Maryi" - św. Ludwika Marii Grignion de Montfort z 1712 roku.
Nabożeństwo do Niepokalanej jest krótką, doskonałą i pewną drogą, wiodącą do zjednoczenia się z Jezusem. Maryja nigdy nie przesłania nam Chrystusa. Nabożeństwo do Niej jest sprawowane tylko w tym celu, aby w sposób łatwy i pewny dojść do Jezusa.
Cechy prawdziwego nabożeństwa
Następnie podaje w dalszej części cechy charakterystyczne prawdziwego nabożeństwa do Najświętszej Dziewicy:
1. Wewnętrzne, to znaczy, płynie z umysłu i serca;
2. Czułe, to znaczy, pełne zaufania do Najświętszej Maryi Panny;
3. Święte, to znaczy, prowadzi duszę do unikania grzechu i do naśladowania cnót Najświętszej Maryi Panny;
4. Stałe, to znaczy, twierdza ono duszę w dobrem i sprawia, że człowiek dla błahych powodów nie opuszcza praktyk religijnych;
5. Bezinteresowne, to znaczy, sprawia, że dusza nie szuka siebie, lecz tylko Boga w Matce Najświętszej (por. nr 105-110)
Tradycja Kościoła   przypisała różne tajemnice wiary do poszczególnych miesięcy.
Większość dedykacji poszczególnych miesięcy wydaje się oczywista ze względu na występujące w ich czasie uroczystości, święta i wspomnienia.
Niektóre z   nich mają związek z okresem liturgicznym, inne - z konkretnym miesiącem, pozostałe są odprawiane przez cały rok.
Nabożeństwa wraz z pieśniami zostały ułożone w sposób chronologiczny.

Szanowni Państwo Serdecznie Zapraszamy do udziału w Nabożeństwach przy Kapliczce lub online.

 

I

Styczniowe - ku czci Najświętszego Imienia Jezus

pobierz

II

Lutowe - ku czci Chrystusa Króla w dziękczynieniu i z prośbą o ochronę Narodu Polskiego

pobierz

III

Marcowe - ku czci św. Józefa.

pobierz

IV

Kwietniowe - ku czci Miłosierdzia Bożego

pobierz

V

Majowe - ku czci Matki Boskiej

pobierz

VI

Czerwcowe - ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa i Niepokalanego Serca Maryi

pobierz

VII

Lipcowe - ku czci Najdroższej Krwi Chrystusa

pobierz

VIII

Sierpniowe - ku czci Boga Ojca

pobierz

IX

Wrześniowe - ku czci św. Michała Archanioła

pobierz

X

Październikowe - ku czci Najświętsza Maryja Panna Różańcowa

pobierz

XI

Listopadowe - ku czci  Wszystkich Świętych

pobierz

XII

Grudniowe - do dzieciątka Jezus

pobierz

O

Nabożeństwo każdego 7 dnia miesiąca - ku czci Boga Ojca

pobierz

D

Nabożeństwo każdego 3 dnia miesiąca - ku czci Ducha Świętego

pobierz

O

Pieśni do Boga Ojca

pobierz

J

Pieśni do Jezusa

pobierz

D

Pieśni do Ducha Świętego

pobierz

M

Pieśni Maryjne

pobierz

                                                              Wspólne śpiewanie  
    Jednym z najlepszych sposobów prezentowania duchowości, jak i innych treści religijnych są pieśni,  które łączą muzykę i słowo, zapadając głęboko w sercu człowieka. W pieśniach realizuje się idea wychowawczego oddziaływania,   kształtowania duchowej sylwetki, ubogacania duchowości chrześcijan. Poza całą dydaktyką pieśni ważnym elementem jest ich funkcja   wyrażania uczuć, naszej pobożności i naszych emocji. Istnieje niewątpliwie duży związek między kultem a śpiewaniem pieśni. Im większe jest zaangażowanie w śpiewie, tym głębsze jest   przeżycie duchowe, gdyż śpiew ma wymiar duchowy, człowiek, który śpiewa, wyraża swoje najgłębsze "ja".

„Ten kto   śpiewa, dwa razy się modli” - św. Augustyn
           Wspólne śpiewanie ma pozytywny wpływ na samoocenę i daje poczucie   przynależności do grupy. A to szczególnie ważne dla ludzi odczuwających samotność. Naukowcy radzą: śpiewajmy dużo i głośno. W czasie śpiewania uwalniana jest dopamina, zwana hormonem szczęścia, i obniżany poziom stresu. Śpiew wpływa korzystnie na trzy systemy   ludzkiego organizmu: fizyczny, psychiczny i emocjonalny.
Wróć do spisu treści